ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Αγώνας για την λειτουργία των ξενώνων

Ξενώνας. Τι γλυκιά που ακούγεται η λέξη αυτή. ¨Ενα σπίτι στην πόλη με πολλή αγάπη από εθελοντές. Είχα εκεί το δικό μου δωμ'ατιο να στεγάσει τους πόνους, την απελπισία, τη μοναξιά, την αγάπη, τα παιδιά.

Αθήνα. Δεν υπάρχει τίποτα. Θυμάμαι έναν χρόνο νοσηλείας, χρειάστηκα έναν ξενώνα. Ανύπαρκτος χώρος. Που έμενα? Στο πουθενά, όταν χρειάστηκε. Αλήθεια, πο'υ έμεναν όλοι αυτοί που είχαν τις ίδιες ανάγκες σαν εμένα απο τα νησιά,απο διάφορα μέρη της Ελλάδας?

Θεσσαλονίκη. Τίποτα.Που πάνε τόσοι άνθρωποι που έρχονται όπως κι εγώ τότε απο μακρυά? Τη Μακεδονία, τη Θράκη? Λύσεις, όπως τα παγκάκια των νοσοκομείων, στα υπόγεια, στο πάρκο του νοσοκομειου, εάν είναι καλοκαίρι ή στα αυτοκίνητα. Ντροπή!

Ξενώνας. Επισκέφτηκα την Αντικαρκινική Εταιρεία (κ. Δόντα) το 1989, την Εταιρεία Χειρουργικής Ογκολογίας (κ. Γκαρά), το γραφείο Ευρωπαικών Κοινοτήτων, κλπ.

Θεσσαλονίκη. Κάλεσα υπευθύνους των κλινικών του Θεαγενείου Α.Ν.θ (κ. Π,κ.Μ,κ.Β,κ.Π, κτλ), υπεύθυνους άλλων νοσοκομείων (κ.Χ κλπ).

Επισκέφτηκα κρατικούς λειτουργούς, τον Υπουργο Υγείας-Πρόνοιας, τον ΥΠουργό ΜΑκεδονίας-Θράκης, τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης, το Δήμο Θεσσαλονίκης και εκπροσώπους της εκκλησίας. Μου τάξανε πολλά. Θέλω ένα πράγμα μόνο... έναν ξενώνα.

Σιωπή,παράξενο. ¨Οχι, δεν είναι παραξενο, ο χώρος αυτός είναι σκληρός. Ωστόσο σκληρότερο είναι να πολεμάς. Και πολέμησα. Σκληρό είναι να νιώθεις ότι δεν έχεις εχθρό μόνο τον καρκίνο, αλλά και την αδιαφορία, τα συμφέροντα, το <<εγώ>>. Δύσκολο είναι να πολεμάς, δυσκολότερο να προσπερνάς και εγώ τα κατάφερα. ¨Εμεινα, πάλεψα, νίκησα. ¨Ενας ξενώνας.

Ευχαριστώ αυτούς που είχαν αυτιά να ακούσουν τη φωνή μουπου χανόταν μέσα στη συσσωρευμένη ανάγκη κάποια στιγμή.

Ευχαριστώ αυτούς που ζωγράφισαν τον πόνο μας.

Ευχαριστώ το Θεό που με άφησε να χαρώ τη χαρά του τέλους. ¨Εναν ξενώνα.

Χρωστάω τη χαρά μου σε πολλούς. Ανάμεσά τους τον κ. Βαλασόπουλο, πρώην Περιφερειάρχη Θεσσαλονίκης και την ομάδα του.

¨Ενα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους, γιατί όλοι συνέβαλαν θετικά ή αρνητικά για να συνεχίσω.

Περσεφόνη Μήττα, Πρόεδρος Σ.Κ.Μ.Θ Θεσσαλονίκη, Μάρτιος